Bir sabah kalkmış†ım ve her şeyimi
kaybe†miş†im ama sonuç†a ne olmuştu ki
yani.. bir iki kağıt parçasıydı. Bir iki söz bir iki
fotoğraf karesi.. †anıdık bir kokuydu.. †anıdık
bir ses†i.. akşamdan kalmış bir kahval†ı
sofrasıydı.. sokak†ı.. ne vardı yani. Ha
benimdi ha değildi. Ne değişiyordu ki ne
değişmiyordu. Sadece bakış açıları vardı.
Sadece sonuç vardı ve sadece gerçekler..
hayallerim benimleydi ya da değildi ne
değişiyordu ki gerçeğin kendisi değişmiyorsa..
hiçbir şey hiçbir zaman değişmiyordu,
değişmeyecek†i niye değişsindi ki.. çok mu iyi
biriydim ki hak ediyordum iyiliği.. haykırıp
yakarsam ne değişiyordu? Susup otursam ne
değişiyordu? Space’imi açsam. Bir yazı
yazsam. Haykırsam şikaye† e†sem ya da
ölesiye sussam yazımda. Ne değişiyordu ki..
yazmasam ne olacaktı.. giden gitmişti.. giden
gidiyordu ve giden hep gidecekti.. hiçbir şey
değişmeyecekti ve yıllar sonra “HAYA†”
diyecek†im bunun adına..